 | | Poezja A.Morsztyna łączy wybredny smak i wytrawną kulturę literacką ze sprawnością rzemiosła i niezawodną techniką. Zręcznemu operowaniu językiem zawdzięcza gładkość, a płynnej rytmice i potoczystej frazie - dźwięczność. Autor obficie czerpał wzory z literatury łacińskiej oraz właskiej i francuskiej. Preferował elementy uczuciowe nad intelektualnymi. Próbował efektownych eksperymentów wersyfikacyjnych. Wśród jego poezji (za życia autora krążącej w rękopisach) znajdują się utwory o różnej tematyce, od swawolnych epigramatów, przez wiersze okolicznościowe, do żałobnych trenów. |
